Inleiding:
Voorganger: Welkom iedereen op deze Game-bijeenkomst. De vasten is al even bezig, maar vanaf dit weekend komt ook het einde ervan alweer in zicht. Meer dan de helft van de vasten is reeds voorbij. We vieren dit in de Kerk met wat we noemen Zondag Laetare. Letterlijk betekent “laetare”: “verheugd u”, wees blij. Pasen is in zicht, de komst van Christus is nabij. Laat ons dan ook samen verheugen, en laat ons dit doen:
Samen: “In de naam van de Vader de Zoon en de Heilige Geest, Amen”
Vergeving:
Voorganger: Ieder van jullie gamers heeft ooit wel eens ‘vast’ gezeten in een spel. Je hebt het gevoel dat je niet meer verder kan, je hebt misschien iets verkeerd gedaan of je deed misschien niet wat je eigenlijk wel had moeten doen. Je moet dan ‘terug’ in de level om de draad weer op te pakken op de plaats waar het verkeerd liep. In het evangelie van vandaag lezen we dat we ook in het leven wel eens momenten tegenkomen waarin we vast zitten en terug moeten. Laat ons nu dan ook terug gaan en vergiffenis vragen voor de fouten die we gemaakt hebben en ‘sorry’ zeggen voor die keren dat we niet deden wat we hadden moeten doen.
Samen: Vergeef ons Heer, voor die keren dat we in de voorbije periode fouten maakten of niet deden wat er van ons verwacht werd. Geef ons de kans om terug te gaan zodat we ons weer op het juiste pad kunnen begeven.
Evangelie van onze Heer Jezus Christus volgens Lucas 15,1-3.11-32.:
In die tijd kwamen tollenaars en zondaars van allerlei slag bij Jezus om naar Hem te luisteren.
Maar zowel de Farizeeën als de schriftgeleerden zeiden morrend tegen elkaar: ‘Die man ontvangt zondaars en eet met hen.’ Jezus vertelde hun toen deze gelijkenis:
‘Iemand had twee zonen. De jongste van hen zei tegen zijn vader: “Vader, geef mij het deel van uw bezit waarop ik recht heb.” De vader verdeelde zijn vermogen onder hen. Na enkele dagen verzilverde de jongste zoon zijn bezit en reisde af naar een ver land, waar hij een losbandig leven leidde en zijn vermogen verkwistte. Toen hij alles had uitgegeven, werd dat land getroffen door een zware hongersnood, en begon hij gebrek te lijden. Hij vroeg om werk bij een van de inwoners van dat land, die hem op het veld zijn varkens liet hoeden. Hij had graag zijn maag willen vullen met de peulen die de varkens te eten kregen, maar niemand gaf ze hem. Toen kwam hij tot zichzelf en dacht: De dagloners van mijn vader hebben eten in overvloed, en ik kom hier om van de honger. Ik zal naar mijn vader gaan en tegen hem zeggen: “Vader, ik heb gezondigd tegen de hemel en tegen u, ik ben het niet meer waard uw zoon genoemd te worden; behandel mij als een van uw dagloners.” Hij vertrok meteen en ging op weg naar zijn vader. Zijn vader zag hem in de verte al aankomen. Hij kreeg medelijden en rende op zijn zoon af, viel hem om de hals en kuste hem. “Vader,” zei zijn zoon tegen hem, “ik heb gezondigd tegen de hemel en tegen u, ik ben het niet meer waard uw zoon genoemd te worden.” Maar de vader zei tegen zijn knechten: “Haal vlug het mooiste gewaad en trek het hem aan, doe hem een ring aan zijn vinger en geef hem sandalen. Breng het gemeste kalf en slacht het. Laten we eten en feestvieren, want deze zoon van mij was dood en is weer tot leven gekomen, hij was verloren en is teruggevonden.” En ze begonnen feest te vieren. Het gemeste kalf slachten. De oudste zoon was op het veld. Toen hij naar huis ging en al dichtbij was, hoorde hij muziek en gedans. Hij riep een van de knechten bij zich en vroeg wat dat te betekenen had. De knecht zei tegen hem: “Uw broer is thuisgekomen, en uw vader heeft het gemeste kalf geslacht omdat hij hem gezond en wel heeft teruggekregen.” Hij werd woedend en wilde niet naar binnen gaan, maar zijn vader kwam naar buiten en trachtte hem te bedaren. Hij zei tegen zijn vader: “Al jarenlang werk ik voor u en nooit ben ik u ongehoorzaam geweest als u mij iets opdroeg, en u hebt mij zelfs nooit een geitenbokje gegeven om met mijn vrienden feest te vieren. Maar nu die zoon van u is thuisgekomen die uw er mogen heeft verkwanseld aan de hoeren, hebt u voor hem het gemeste kalf geslacht.” Zijn vader zei tegen hem: “Mijn jongen, jij bent altijd bij me, en alles wat van mij is, is van jou. Maar we konden toch niet anders dan feestvieren en blij zijn, want je broer was dood en is weer tot leven gekomen. Hij was verloren en is teruggevonden.”
Toepassing:
Het verhaal dat we vandaag gelezen hebben is waarschijnlijk een van de bekendste parabels die Jezus ons vertelde, het verhaal van de verloren zoon. Het is een onwaarschijnlijk diep verhaal dat ons heel wat leert over God, het vaderschap, vergiffenis,… en zo kan het nog wel even doorgaan. Ik zou er vandaag graag twee dingen uit pikken en daarvoor wil ik me concentreren op de twee zoons uit het verhaal. Het verhaal van de eerste zoon, die zijn erfenis opdoet, leert ons iets over onze relatie met God (de vader in het verhaal). We zien hoe we steeds opnieuw bij God terecht kunnen zolang we onze fout kunnen inzien en ons met spijt terug naar Hem begeven. Net als de vader in het verhaal geeft God ons de vrijheid om te vertrekken wanneer we willen, maar niet zonder dat dit hem veel verdriet doet. God komt niet tussenbeide als we zondigen, maar verlangt wel onze bekering. Hij kijkt er naar uit. Hij verheugd zich dan ook (Laetare) telkens een zondaar zich bekeert en terugkeert naar zijn vader. Bij God is er plaats voor ons, ook na een fout. God is het checkpoint van ons leven, waarbij we steeds terug kunnen komen wanneer we vast komen te zitten. Toch denkt blijkbaar niet iedereen er zo over, want daar is de tweede zoon. Hij begrijpt niet dat de verloren zoon een nieuwe kans krijgt en hij verwijt zijn vader dat hij zijn broer opnieuw opneemt in zijn huis. Hij is boos dat een ander het geluk krijgt waar hij in zijn ogen geen recht op heeft. In de wereld van de gamers zie je soms ook deze redenering. Zo was er veel boosheid onder de Xbox-bezitters toen bekend werd dat Tomb-Raider (eerst exclusief voor de Xbox One) nu ook op andere platform en zou verschijnen. De meesten van hen hadden geïnvesteerd in de Xbox One om het spel te kunnen spelen en hebben er veel plezier aan beleefd. In hun ogen hadden bezitters van andere platformen nu geen recht op dit spel dat enkel Xbox-One bezitters toekwam. Als we zo redeneren, maken we dezelfde fout als de trouwe zoon in de parabel. Uiteindelijk hebben we toch niet minder plezier aan het spel gehad doordat nu nog meer mensen ervan kunnen genieten. Het leert ons een grote les over het geloof. Elk geluk, of het nu aards of hemels is, is niet iets is wat we enkel voor ons moeten houden, dat is de wil van de vader. De oudste zoon krijgt niet minder dan wat hij door zijn trouw verdient heeft, maar de vader verlangt wel dat hij mee feest omdat zijn broer zijn fouten heeft ingezien en is teruggekeerd. Mag ik jullie dus allemaal uitnodigen om jullie geluk, en vooral het geloof dat ernaar leidt te delen met elkaar, in het bijzonder tijdens deze laatste vastenweken, want geluk is niet gemaakt om te hebben, maar om te delen.
Muziek/Gebed
Voorganger: Laten we het nu echt heel stil maken en God vragen om ons in deze vastenperiode net als de verloren zoon opnieuw in zijn liefde op te nemen en dat hij ons mag steunen in onze opdracht om dit geluk met anderen te delen. Ondertussen luisteren we naar het lied “Breakdown” uit het spel “Dying light“.
(bron lied: https://www.youtube.com/watch?v=1zxkcQm3qfk&list=PLWidATIVSwYMSEZqCoxrm34z7R_pD2lVA&index=18)
Onze Vader
Voorganger: Laat ons tot slot van deze bezinning dan ook nog het gebed bidden dat we geleerd hebben van Christus zelf:
Samen: Onze Vader die in de hemelen zijt
Geheiligd zij Uw naam. Uw rijk kome,
Uw wil geschiede op aarde als in de hemel.
Geef ons heden ons dagelijks brood
en vergeef ons onze schulden
gelijk ook wij vergeven aan onze schuldenaren.
En leid ons niet in bekoring,
maar verlos ons van het kwade. Amen
Slot
Voorganger: Een fijne Game-middag allemaal!
bezinning als docx :gamen laetare
bezinning als pdf: gamen laetare
Leerkracht godsdienst in het BSO te antwerpen en vanzelfsprekend katholiek
Geef een reactie